Wyszukiwanie:
Newsletter
Jeśli chcą Państwo zamówić newsletter informa-
cyjny z naszego serwisu, prosimy podać adres e-mail i kliknąć przycisk zapisz.
Aby go pobrać kliknij na poniższą ikonę.
Wyodrębnienie współpracy terytorialnej jako osobnego celu polityki spójności potwierdza duże znaczenie wspólnych przedsięwzięć podejmowanych przez partnerów unijnych. O rosnącym znaczeniu tego typu współpracy świadczy również zwiększenie wysokości środków z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. W latach 2007-2013 na rozwój współpracy terytorialnej z budżetu Unii Europejskiej przeznaczonych zostanie łącznie 7,75 mld euro. Polska alokacja na realizację programów w ramach Europejskiej Współpracy Terytorialnej wyniesie 557,8 mln euro. Dodatkowe 173,3 mln euro zostanie przeznaczonych przez Polskę na współpracę transgraniczną z państwami nie należącymi do Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa (EISP).
Programy Europejskiej Współpracy Terytorialnej (European Territorial Cooperation) oraz Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa (European Neighbourhood and Partnership Instrument) zastąpią przedsięwzięcia realizowane w ramach Inicjatywy Wspólnotowej INTERREG III 2004-2006.
Komponentom INTERREG-u III będą odpowiadały trzy typy programów Europejskiej Współpracy Terytorialnej:
• programy współpracy transgranicznej zastąpią INTERREG III A,
• programy współpracy transnarodowej zastąpią INTERREG III B,
• programy współpracy międzyregionalnej (INTERREG IV C) zastąpią INTERREG III C.
Programy operacyjne Europejskiej Współpracy Terytorialnej w ramach poszczególnych komponentów będą wdrażane zgodnie z jednolitymi zasadami, wynikającymi z doświadczeń zdobytych w trakcie realizacji programów Inicjatywy Wspólnotowej INTERREG III. Wprowadzenie jednolitych zasad wdrażania przyczyni się do ułatwienia zarządzania samymi programami oraz wspólnymi, międzynarodowymi projektami finansowanymi ze środków EFRR w ramach celu Europejska Współpraca Terytorialna.
Zasady te będą polegały głównie na:
• utworzeniu wspólnych Instytucji Zarządzających, Certyfikujących i Audytowych,
• obowiązkowym udziale w projekcie co najmniej dwóch partnerów z różnych krajów,
• stosowaniu „zasady partnera wiodącego” w realizacji projektów,
• utworzeniu wspólnego budżetu i jednego konta bankowego dla programu,
• utworzeniu międzynarodowych Wspólnych Sekretariatów Technicznych wspierających Instytucje Zarządzające we wdrażaniu programów.
Programy współpracy transgranicznej
Pierwszą grupę programów operacyjnych współpracy terytorialnej będą tworzyły programy współpracy transgranicznej, które będą wdrażane w regionach na poziomie NUTS III, usytuowanych wzdłuż wewnętrznych i niektórych zewnętrznych granic lądowych Unii Europejskiej oraz w obszarach nadmorskich oddzielonych od siebie maksymalnie o 150 km.
Projekty finansowane w ramach programów transgranicznych powinny sprzyjać budowie wzajemnych powiązań „ponad granicami” pomiędzy samorządami lokalnymi, instytucjami edukacyjnymi, organizacjami pozarządowymi czy też instytucjami kulturalnymi. Każdy projekt musi również wykazywać znaczący „wpływ transgraniczny”.
Głównym celem tego typu programów jest promowanie współpracy i bezpośrednich kontaktów wspierających rozwój gospodarczy i społeczny oraz ochronę środowiska w obszarach przygranicznych, charakteryzujących się zwykle niższym poziomem rozwoju w porównaniu do średniej krajowej.
Wspólne, transgraniczne działania dotyczyć będą m.in. następujących zagadnień:
• wspieranie przedsiębiorczości, rozwój małych i średnich przedsiębiorstw, turystyki, kultury oraz handlu transgranicznego,
• ochrona dóbr naturalnych i dóbr kultury, zapobieganie zagrożeniom naturalnym i technologicznym,
• wspieranie powiązań między obszarami miejskimi i wiejskimi,
• poprawa dostępu do sieci transportowych, informacyjnych i komunikacyjnych,
• gospodarka wodna, gospodarowanie odpadami oraz systemy energetyczne,
• rozwój i wspólne wykorzystanie infrastruktury, w szczególności w takich dziedzinach jak ochrona zdrowia, kultura i edukacja,
• współpraca administracyjna oraz integracja społeczności lokalnych poprzez realizację wspólnych działań dotyczących rynku pracy, promocji równouprawnienia (w tym równouprawnienia kobiet i mężczyzn), rozwoju zasobów ludzkich oraz wspierania sektora badawczo-rozwojowego.
• Polska (Województwo Zachodniopomorskie) – Niemcy (Meklemburgia/Pomorze Przednie - Brandenburgia),
• Polska (Województwo Lubuskie) – Niemcy (Brandenburgia),
• Polska (Województwo Dolnośląskie i Lubuskie)– Niemcy (Saksonia),
• Polska - Republika Czeska,
• Polska - Republika Słowacka
• Polska – Republika Litewska,
• Południowy Bałtyk (Polska - Szwecja – Dania – Litwa – Niemcy)
Polska będzie zarządzała 3 programami:
• Południowy Bałtyk (Polska - Szwecja – Dania – Litwa – Niemcy),
• Polska (Województwo Lubuskie)- Niemcy (Brandenburgia),
• Polska-Republika Słowacka.
Potencjalni beneficjenci programów współpracy transgranicznej to przede wszystkim:
• jednostki samorządu terytorialnego wszystkich szczebli,
• podmioty i jednostki organizacyjne powoływane lub tworzone przez państwo, wojewodów lub jst w celu świadczenia usług publicznych,
• pozarządowe organizacje non-profit,
• izby: gospodarcze, handlowe i rzemieślnicze,
• szkoły wyższe,
• instytucje publiczne prowadzące działalność edukacyjną, badawczą,
• instytucje kultury,
• kościoły i związki wyznaniowe,
• euroregiony.
Więcej na temat programu…
Współpraca transnarodowa
Współpraca transnarodowa z udziałem Polski będzie realizowana w ramach dwóch programów Europejskiej Współpracy Terytorialnej:
• Program Regionu Morza Bałtyckiego: oprócz Polski uczestniczą w nim: Dania, Estonia, Finlandia, Litwa, Łotwa, Niemcy (wybrane regiony), Szwecja oraz 3 państwa spoza UE: Białoruś (wybrane regiony), Norwegia i Rosja (wybrane regiony);
• Program dla Europy Środkowej: oprócz Polski uczestniczą w nim: Austria, Czechy, Niemcy (wybrane regiony), Słowacja, Słowenia, Węgry, Włochy (wybrane regiony), Ukraina (wybrane regiony).
Zastąpią one programy współpracy transnarodowej: INTERRREG III B BSR i INTERREG III B CADSES, realizowane w ramach Inicjatywy Wspólnotowej INTERREG III.
Do głównych priorytetów współpracy realizowanej w ramach poszczególnych programów operacyjnych współpracy transnarodowej należą:
1. Wsparcie innowacyjności poprzez:
• międzynarodowy transfer wiedzy,
• przygotowanie i wdrażanie transnarodowych strategii innowacyjności,
• ułatwienie współpracy instytucji naukowo-badawczych i sektora produkcyjnego,
• tworzenie sieci współpracy między MŚP i wirtualnych klasterów,
• współpracę inkubatorów przedsiębiorczości
• tworzenie sieci współpracy pomiędzy instytucjami naukowo-badawczymi i uczelniami wyższymi,
• zapewnienie warunków rozwoju wiedzy poprzez tworzenie transnarodowych sieci szkoleniowych w zakresie kształcenia ustawicznego i wyższego,
• tworzenie strategii i planów działań dot. Powiązań pomiędzy rozwojem zasobów ludzkich i rozwojem wiedzy,
• opracowanie transnarodowych strategii zarządzania zmianami demograficznymi,
• zapewnienie współpracy pomiędzy instytucjami szkoleniowymi i urzędami pracy,
• działania mające na celu poprawę dostępu MŚP do technologii informacyjnych i komunikacyjnych [ang. akronim ICT].
2. Poprawa dostępności do obszaru programowego oraz wewnątrz obszaru programowego poprzez:
• opracowanie rozwiązań komunikacyjnych dla obszarów metropolitarnych, miejskich, wiejskich oraz oddalonych,
• wsparcie działań w zakresie zapewnienia transportu multimodalnego,
• podniesienie jakości i zwiększenie atrakcyjności transportu publicznego na obszarach miejskich,
• wykorzystanie zaawansowanych rozwiązań technologicznych w zarządzaniu ruchem ulicznym,
• zwiększenie dostępu do informacji i usług (e-learning, e-government, e-business),
• opracowanie strategii, mających na celu zwiększenie bezpieczeństwa w transporcie.
3. Zwiększenie atrakcyjności i konkurencyjności miast i regionów poprzez:
• opracowanie zintegrowanych strategii rozwoju obszarów miejskich i rozwoju regionalnego,
• umożliwienie trwałej współpracy obszarów metropolitarnych,
• tworzenie struktur policentrycznych,
• przygotowanie strategii wsparcia obszarów miejskich w zakresie wspólnego użytkowania infrastruktury, korzystania z usług i zaplecza rekreacyjnego,
• zmniejszenie negatywnych skutków zmian demograficznych i społecznych na rozwój obszarów miejskich i rozwój regionalny, wykorzystanie dziedzictwa kulturowego w celu zwiększenia atrakcyjności miast i regionów, w tym poprzez współpracę instytucji kultury i sztuki.
• zwiększenie czystości (wody, powietrza, gleby),
• działania mające na celu zmniejszenie występowania ryzyka i skutków katastrof naturalnych i wywołanych przez człowieka,
• przygotowanie wspólnych przedsięwzięć w zakresie zachowania i zarządzania obszarami chronionymi,
• wsparcie technologii przyjaznych dla środowiska,
• przygotowanie planów rekultywacji obszarów poprzemysłowych,
• wykorzystanie źródeł energii odnawialnej,
• wykorzystanie alternatywnych źródeł energii w transporcie itp.
• podmioty uczestniczące w realizacji polityki przestrzennej na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym,
• jednostki samorządu terytorialnego,
• instytucje zajmujące się rozwojem regionalnym i rozwojem obszarów miejskich oraz wiejskich, ochroną środowiska, transportem, technologiami i innowacjami,
• partnerzy społeczni i ekonomiczni,
• organizacje pozarządowe,
• agencje rozwoju regionalnego,
• inne agencje zajmujące się promocją przedsiębiorczości, innowacyjności itp.
Więcej na temat programu…
Współpraca międzyregionalna
W latach 2004-2006 w ramach Inicjatywy Wspólnotowej INTERREG Polska uczestniczyła w dwóch programach współpracy międzyregionalnej:
• INTERREG III C North, (5 województw północnych: zachodniopomorskie, pomorskie, kujawsko-pomorskie, warmińsko-mazurskie, podlaskie)
• INTERREG III C East, (pozostałe województwa).
Nadrzędnym celem Programu INTERREG IIIC była poprawa efektywności polityk i instrumentów rozwoju regionalnego oraz spójności poprzez wymianę na dużą skalę informacji, a także wzajemne wykorzystywanie doświadczeń głównie w dziedzinie administracji.
• program wymiany doświadczeń na temat rozwoju obszarów miejskich (w oparciu o dotychczas realizowany program URBACT),
• program dotyczący identyfikacji, transferu i rozpowszechniania „dobrych praktyk” w zarządzaniu programami współpracy – INTERACT II,
• program z zakresu opracowywania studiów, gromadzenia danych, obserwacji i analizy trendów rozwojowych (kontynuacja programu ESPON).
Główne priorytety współpracy międzyregionalnej to:
• Priorytet 1 dotyczy innowacyjności oraz gospodarki opartej na wiedzy koncentrując się przede wszystkim na kwestiach związanych z innwowacyjnością, badaniami i rozwojem technologii, przedsiębiorczością oraz MŚP, społeczeństwem informacyjnym, zatrudnieniem i kwalifikacjami.
• Priorytet 2 dotyczy środowiska naturalnego oraz zapobiegania ryzyku, a w szczególności kwestii związanych z zagrożeniami naturalnymi i technologicznymi, gospodarką wodną, gospodarką odpadami, różnorodnością biologiczną oraz zachowaniem dziedzictwa naturalnego, energetyką, zrównoważonym transportem, dziedzictwem kulturowym i krajobrazem.
• Priorytet 3 dotyczy technicznego wsparcia dla programu (pomoc techniczna).
Program ten wspiera dwa różne rodzaje inwestycji, które wzajemnie sie uzupełniają i pomagają zrealizować cele programu.
Pierwszy typ interwencji to inicjatywy regionalne-projekty zainicjowane przez podmioty na szczeblu regionalnym i lokalnym ukierunkowane na wymianę doświadczeń w określonym obszarze polityki w celu rozpoznania działań optymalnych oraz opracowania nowych narzędzi i metod wdrożenia.
Potencjalnymi beneficjentami programu mogą być tylko insytucje publiczne i instytucje o charakterze publicznym np:
• władze regionalne i lokalne,
• instytucje publiczne i jednostki organizacyjne powołane w celu świadczenia usług publicznych w zakresie ochrony środowiska, ochrony dziedzictwa naturalnego i kulturowego, transportu publicznego,
• agencje rozwoju regionalnego,
• uczelnie wyższe,
• instytuty naukowo-badawcze,
• parki technologiczne,
• inkubatory przedsiębiorczości,
• centra innowacyjności,
• organizacje turystyczne,
• służby ratownicze,
• inne instytucje.
Więcej na temat programu…